2006/Mar/13

ปริมมีน้องสาวแท้ๆคนนึง จะพูดถึงนิดเดียวพอ

น้องสาวปริม อายุน้อยกว่าปริม 2 ปี ชื่อปอนด์

ตอนเป็นเด็ก น่ารักมาก เรียกพี่ปริมทุกคำ

พูดอะไรก็เชื่อ น่าตาน่ารัก

แต่ตอนนี้มันโตแล้ว ไม่เรียกพี่ปริมอีกแล้ว

เรียกปริมเฉยๆ เวลาอารมณ์เสียเติม"E"เข้าไปหน้าชื่อพี่มันด้วย

เรียนเก่งมากๆ เทอมที่แล้ว 4.00 สายศิลป์-คำนวณ

แต่เค้าว่ากันว่า อัจฉริยะกับบ้า มันใกล้กันนิดเดียว

เป็นทฤษฎีที่พิสูจน์ได้ ปอนด์มันชอบแต่งตัวแปลกๆ

กระโปรงผ้าแพร 7 สี เห็นไกลๆนึกว่าต้นโพธิ์

กระโปรงสีดำลายแมงป่อง แต่อีกข้างเป็นสีส้มแปร๊ด

มันบอก ที่ซื้อเพราะคุ้มดี ใส่ได้สองหน้า เวลาเบื่อสีดำ

มันเก๊าะ เอาไอด้านสีส้มมาไว้ข้างหน้า

บางทีใส่เสื้อกล้ามลายทหารสีชมพูเข้ม

แล้วใส่ทับด้วยเสื้อเชิ้ตลายแพรวพราวสีเดียวกันกะเสื้อกล้าม

บวกกับกระโปรงสีเดียวกันทั้งชุด

เดินไปด้วยกันนึกว่ากระป๋องสีอยู่ข้างๆ

ตอนเช้า ไปขายแซนวิช ใส่ชุดนอน

เป็นชุดเสื้อแขนกุดกระโปรงยาวกรอมเท้าออกไป

เป็นเครื่องแต่งกายที่ปริมคงไม่มีวันกล้าใส่ออกจากบ้านแน่ๆ

ถ้าบ้านไม่โดนไฟไหม้

สารพัดความแปลกประหลาดในการแต่งตัวของมัน

ไม่รู้จะพูดยังไงกะมันดี เราก็ไม่ใช่คนแต่งตัวเก่ง

ก็เลยไม่แนะนำอะไร ทำแล้วมีความสุขก็ทำไป

แต่วันไหนมึงทำตัวแปลก กูไม่ไปไหนกะมึงนะ เอ้า

ทะเลาะกันก็บ่อย แต่ก็รักกันดี

----------------------------------------------------------

ปริมมีน้องอีกสองคนผู้ชายทั้งคู่ เป็นลูกอา

ก็คือ ลูกพี่ลูกน้องนั่นแหละ แต่อายุต่างกันเยอะ

คนโตชื่อน้องปัน บางทีก็เรียกปันปัน แล้วแต่อารมณ์

อายุ 3 ขวบเศษๆ คนนี้แหละ พระเอกของเรื่อง

ส่วนคนเล็กสุดชื่อน้องปูน ตอนนี้อายุ 6 เดือน

เนื่องจากยังเด็กอยู่ ไม่ค่อยมีบทบาทซักเท่าไหร่

อ้วนมาก ปู่มันเรียกไอหมูหิน 6 เดือน หนัก 11 โล

อันนี้รูปตอนสี่เดือน ไปสมุยกัน หน้าเซ็งมาก ที่อุ้มอยู่นั่น แม่มัน

ถ้าปริมอายุ 4 เดือนคงเซ็งเหมือนกัน นั่งรถนานมาก

-------------------------------------------------------------

จะพูดถึงปันปันมั่ง ก็อุตส่าห์เอาชื่อเค้ามาเป็นชื่อเรื่อง ต้องเด่นนิดนึง

น้องปันเกิดตอนปริมอายุประมาณ 14 -15 ไม่แน่ใจ ราวๆนี้

เพราะตอนนี้ปันอายุสามขวบนิดๆ

น่ารักมาก ต้องพูดจริงๆ จะหาว่าเห่อน้องก็ใช่แหละ

ไม่มีรูปแฮะ หายไปไหนหมดก็ไม่รู้ เอาไว้ว่างๆจะเอามาลง

ปันเป็นเด็กค่อนข้างดื้อ แต่ก็ไม่มากอะไร

จะว่าไป ก็คงเป็นธรรมชาติของเด็กแหละ

ประกอบกับพ่อให้ท้ายหน่อยๆ แม่ไม่ค่อยมีเวลา

เพราะมีน้องปูนอีกคน เลยไม่ค่อยดุว่าน้องปัน

เป็นเด็กที่ สุขภาพจิตดีมากๆ ถึงมากที่สุดเลยก็ว่าได้

ร่าเริง หัวเราะง่าย แต่บางทีก็อารมณ์เสีย

เหมือนเด็กธรรมดาทั่วๆไป เวลาง่วงนอนก็หงุดหงิด

ชอบทำอะไรให้ผู้ใหญ่ ขำๆ ฮาๆ โดยเจ้าตัวก็ไม่ตั้งใจ

----------------------------------------------------------

มีครั้งนึง ปันมันมาแกล้งปริม ตี หรือ ทำอะไรไม่รู้เนี่ยแหละ

แล้วมันก็ทำหน้าสะใจ แล้วสั่ง "พี่ปริม ไหนร้องไห้ดิ๊"

ปริมก็แกล้งร้องไห้ เล่นกะน้องไง ถึงจะดูปัญญาน้อยไปหน่อย

ปริมก็แกล้งร้องไห้ไปเรื่อยๆ จนน้องปันหน้าเสีย เริ่มงง

เอ๊ อีแก่นี่มันร้องจริงเปล่าวะ วิ่งออกไปนอกห้อง

คงไปหาที่พึ่งซักคน ไม่มีใครอยู่เลย เค้าอยู่ข้างล่างหมด

ปริมเอาน้องมาเล่นข้างบน ซักพัก น้องปันก็วิ่งกลับมา

ปริมก็เอามือปิดหน้าร้องไห้ ปานจะขาดใจ

ปริมแอบดู ปันเริ่มตกใจแล้ว ปริมก็แหกปากร้องดังเข้าไปอีก

น้องปันผวาเข้ามากอดปริมเลย ลูบหัว โอ๋ๆ ทำเป็นเช็ดน้ำตา

ปริมก็ยังไม่หยุดร้อง ทั้งๆที่ไม่มีน้ำตานั่นแหละ

"พี่ปริมค๊าบ ขอโทษน้า อย่าร้องไห้เลย"

ปริมก็ยังแกล้งมันต่อ ยังคงดันทุรังร้องต่อไป

ถึงแม้จะรู้สึกทุเรศตัวเองนิดๆก็ตาม

"พี่ปริม หยุดร้องไห้น้า อย่าร้องสิ"

"พี่ปริมค๊าบ อย่าร้องน้า อย่าสิ"แล้วก็มากอดๆๆๆ

"พี่ปริม พะ พะ พี่ ฮึก ปริม คะ คับ ยะ อย่า ร้อง ห้าย"

"ฮือออ โฮโฮโฮโฮ พี่ ปะ ปริม แงแงแง"

เฮ่ย คราวนี้ปริมตกใจเองแล้ว ไอปันมันร้องไห้

สมจริงกว่าปริมอีก น้ำตาไหลพรากๆเลย

ลงไปนั่งแปะกับพื้น ร้องไห้จะเป็นจะตาย

พอหายอึ้งปริมก็ไปอุ้มมันขึ้นมา โอ๋ๆใหญ่เลย

ต้องบอกให้มันหยุดร้อง"ปันปันครับ นี่ไง พี่ปริมไม่ร้องแล้ว"

"ปันหยุดร้องไห้นะ พี่ปริมปริมไม่ร้องแล้ว โอเคมั้ย??"

"ฮึก โอะ โอะ โอ เก ฮึก "

โฮ่ย ขำจะตาย เด็กมันคงตกใจแหละ เอามาเล่าให้แม่มันฟัง

ขำกันทั้งบ้าน เด็กๆนี่จิตใจละเอียดอ่อนดีเนาะ

-------------------------------------------------------------------

บ้านปริมมีห้องน้ำเยอะ ชั้นที่ปริมอยู่ มีสองห้อง ติดกัน

มีวันนึง ปริมอาบน้ำ แล้วไอปันนั่งขี้อยู่ห้องข้างๆ

มันก็ชวนคุย "นี่ๆ พี่ปริม ทำไรอยู่หรอ"

"พี่ปริมอาบน้ำคับปัน แปรงฟันด้วย"

"หรอ ปันอาบน้ำแล้ว แปรงฟันแล้วด้วย นี่ปันขี้อยู่"

"555+ หรอๆ "

"อาบน้ำฉะผมมั้ย? "

"สระสิ ปันล่ะ สระผมรึเปล่า"

"ไม่ฉะ พี่ปันไม่ฉะผม อาบน้ำเฉยๆ"

คือ แม่มันเรียกว่าพี่ปัน เพราะมีน้องอีกคนไง

น้องจะได้เรียกตาม แล้วไอปันนี่เกลียดการสระผมสุดๆ

ต้องตีไป สระผมไปแหละ น้ำตาเช็ดหัวเข่าทุกที

"พี่ปริม พี่ปันขี้เสร็จแล้ว ไปแล้วนะ"

"เออๆ ไปเหอะ"

"บ๊ายบายคับ"

แล้วมันก็ตะโกนเรียกแม่มาล้างก้น

เป็นเด็กที่ตลกดี

--------------------------------------------------------

ไม่ใช่ตลกอย่างเดียว ไอปันทำซึ้งก็เป็นนะ

แม่มันเอามาเล่าให้ฟัง

คืนนึง ตอนอยู่ที่บ้านอา อยู่คนละบ้านกะปริมนะ

แต่ใกล้ๆกันแหละ อาเค้าออกมาล้างจานในครัว

ดึกแล้ว น้องปันก็อยู่ในห้องซักพัก น้องวิ่งออกมา

คาบขวดนมมาด้วย มานั่งอยู่ข้างเท้าแม่

นั่งเกาะขาแม่ กินนมขวดไปด้วย แล้วยุงเยอะ

อาปริมเค้าเลยจะให้มันเข้าห้องไปก่อน

"ปันครับ เข้าไปนอนในห้องไปลูก"

"ไม่เอา ปันจะอยู่กะแม่"

"ปันปัน ข้างนอกยุงเยอะนะลูก"

"ปันจะปัดยุงให้แม่"

อาปริมบอก น้ำตาแทบไหล เด็กสามขวบเองนะ

แล้วอีกวันนึง ก็เหมือนเดิม อาปริมออกมาล้างจาน

ดึกแล้ว ปันหลับไปแล้วไม่สบายกินยา เลยหลับเร็ว

เพราะปกติปันนอนดึก เที่ยงคืนบางทียังไม่นอนเลย

แล้วน้องปูนก็ร้องโยเยขึ้นมา อาเค้าก็รีบวิ่งเข้าห้อง

กลัวเสียงน้องปูนจะปลุกปันตื่น เข้ามาถึง

ปันลุกขึ้นมาทั้งง่วงๆแหละ ตาปรือๆ ตบตูดน้องเปาะๆ

ปากก็พึมพำ "หลับน้า นอนน้า แม่ไปทำงาน เดี๋ยวมา"

น่ารักมั้ยล่ะ หุหุหุ

----------------------------------------------------

ปันชอบตื่นสาย ประมาณ 10 โมง คุณชายจะเสด็จ

นอนดึกไง ตื่นสายทุกวัน กำลังหนักใจกันอยู่

เวลาเข้าโรงเรียนจะทำยังไง

อาเขยบอกจะจับไปแช่น้ำ เวลาปลุกตอนเช้า

อาปริมบอก

"กำลังหาดูว่าที่ไหนเค้ามีอนุบาลภาคค่ำมั่ง

จะพาไอปันไปฝาก"

กลางคืนก็เล่นอยู่นั่น ไม่นอนซะที

โตขึ้นตระเวนราตรีแน่ๆ เห็นอนาคตรางๆ

-------------------------------------------------

ไม่มีไรจะอัพแล้ว รู้สึกวันนี้จะอัพเยอะไปหน่อยเนาะ

Comment

Comment:

Tweet


ปันปันน่ารักน่อ เล่าซะหลงรักเลย หุหุ
อายุเท่าไหร่นะ จะให้พ่อไปขอ จ๊ากกก

ส่วนรูปนั่นน้องปูนหน้าตาเซ็งจัดมาก

เดี๋ยวมีเวลาแล้วจะค่อยๆ ย้อนกลับไปอ่านนะ
#1 by Sunday Syndrome At 2006-03-16 22:19,